Ve şimdi 2010’ yılındayız. Çok insan geldi, çok makine eskidi
şantiyelerde ve ocaklarda. Ve çok şey değişti, bir o kadarda gelişti ülkemizde.
Yatırımlar arttı, girişimciler çoğaldı, teknoloji ise hayatımızın ana ekseni
oldu. Şimdi iş makineleri neredeyse kumandalı birer çocuk oyuncağı. Fakat değişmeyen tek bir şey kaldı o günden
bu günlere; o da “iş makinelerine olan sevgi”. 44 yıl önce de şantiyenin tozunu,
iş makinesinin sesini ve sarısını seviyorduk, bugün de seviyoruz. O yüzden işte
bu fotoğraf 44 yıl sonra bile bizim için değerli. Sarıya olan sevginin, iş makinelerine
olan hayranlığın bir kanıtıdır bu fotoğraf. Bu fotoğraf nereden nereye
geldiğimizin bir resmidir. O yüzden bu fotoğraf yalnızca bir anı fotoğrafı
değildir…
Bu fotoğrafı bizimle ve sizlerle paylaşmamızı sağlayan “sarı
severe” teşekkür ediyoruz…